Açıklama
The literature review in the field of Anatolian folk studies offers a deep and rich analysis of traditional cultural production, however it lacks a holistic and complete study due to its failure to understand and incorporate the standpoint of women and her relationship to the cultural item she is producing and their contributions within the national context. Kenan Ozbel’s comprehensive collection of knitted stockings from Turkish villages is an important work that signals that relationship requires further analysis, and in many respects, sparked my research question. By underlying that there is a hidden language embedded in these stockings by the women who knit them, Ozbel’s research calls for a feminist intervention and a feminist analysis.
Within this context, by putting Anatolian women’s standpoint in the center of this research, this study will address two fundamental questions. First, what stories do “patik and socks” motifs and symbols tell us about Anatolian women, their relationship to this specific form of cultural production, and about their individual, societal and cultural contributions? What stories do the motifs and symbols found in “patik” designs reveal about the identities and experiences of Anatolian women? How have women produced and used the production of patik to create culture and communities? How do they use patik to express themselves and to resist cultural invisibility? Second, how have these symbolic representations been passed down through generations, what has been lost or transformed over time? Through the close examination into the motifs and symbolism embedded in “patik and socks”, this research also questions if there is any multi-generational, silent activism and messaging concealed within this rich heritage. Which symbolic representations are invoked? How and in what contexts? These are the central questions of this inquiry.
Anadolu halkbilimi alanındaki literatür taraması, geleneksel kültürel üretime dair derinlikli ve zengin analizler sunmakla birlikte, kadınların bakış açısını ve kadınların ürettikleri kültürel nesneyle kurdukları ilişkiyi ve bu üretimin ulusal bağlamdaki katkılarını yeterince anlayıp dahil edemediği için bütüncül ve kapsamlı bir çalışma ortaya koyamamaktadır. Kenan Özbel’in Türkiye’nin çeşitli köylerinden derlediği örme çoraplara ilişkin kapsamlı koleksiyonu, bu ilişkinin daha fazla analiz edilmesi gerektiğine işaret eden önemli bir çalışmadır ve pek çok açıdan benim araştırma sorumun da çıkış noktasını oluşturmuştur. Özbel’in, bu çorapların içine onları ören kadınlar tarafından gömülü bir dilin işlendiğini vurgulaması, çalışmasını feminist bir müdahaleye ve feminist bir analize açık hale getirmektedir.
Bu bağlamda, Anadolu kadınlarının bakış açısını bu araştırmanın merkezine alan bu çalışma iki temel soruya odaklanmaktadır. Birincisi, “çorap ve patik” motifleri ve sembolleri Anadolu kadınlarının, bu özgül kültürel üretim biçimiyle kurdukları ilişki ve bireysel, toplumsal ve kültürel katkıları hakkında bize hangi hikâyeleri anlatmaktadır? Patik ve corap tasarımlarında yer alan motifler ve semboller, Anadolu kadınlarının kimlikleri ve deneyimleri hakkında neleri açığa çıkarmaktadır? Kadınlar patik ve çorap üretimini kültür ve topluluklar yaratmak için nasıl kullanmışlardır? Patikleri ve çorapları kendilerini ifade etmek ve kültürel görünmezliğe direnmek için nasıl bir araç olarak değerlendirmişlerdir?
İkinci olarak, bu sembolik temsiller kuşaklar boyunca nasıl aktarılmıştır; zaman içinde neler kaybolmuş ya da dönüşmüştür? Patiklerin ve çorapların içine işlenmiş motif ve sembollerin yakından incelenmesi yoluyla, bu araştırma aynı zamanda bu zengin mirasın içinde kuşaklar arası, sessiz bir aktivizm ve mesajlaşma olup olmadığını da sorgulamaktadır. Hangi sembolik temsiller devreye sokulmaktadır? Nasıl ve hangi bağlamlarda? Bu sorular, bu incelemenin temel araştırma sorularını oluşturmaktadır.
| Anahtar Kelimeler | Keywords | Anatolian women, sock production, motifs and symbols, intergenerational transfer |
|---|
