Açıklama
İnanç, bireyin ve toplumun dış dünyayı anlamlandırma çabasının bir sonucu olarak ortaya çıkan, doğruluğu kanıtlanmaksızın kabul edilen manevi bir bağlılıktır. Bu inanç olgusu, temelde halk inancı ve dini ritüel olmak üzere ikiye ayrılır. Halk inancı, resmi öğretiden ziyade gelenekle şekillenen ve günlük yaşamın pratiklerini de içine alan kültürel unsurları temsil ederken; dini ritüel, bu inançların kutsal kabul edilen belirli kurallar ve sembolik eylemler çerçevesinde törenselleşmiş halidir. Bu bildiri, Nusayrilik inanç sisteminde temel birer simgesel değer taşıyan Güneş, Ay ve Yıldız motifini; Adana Nusayri (Arap) Alevilerinin kültür ve inançları etrafında incelemektedir. Çalışmada, bu gök cisimlerinin sadece doğa olayları olmanın ötesine geçerek, inanç pratiklerinde nasıl kutsal birer sembol haline dönüştüğü, gündelik hayat akışında nasıl yer edindiği ve halk anlatılarına nasıl yansıdığı ele alınmaktadır. Çalışma boyunca üç temel motifin; nitel araştırma yöntemlerinden biri olan alan araştırması ve mülakat görüşmesi ile kaynak kişilerden elde edilen bilgiler sonucunda erişilen bilgininde ötesinde temel bir olgu olduğu görülmektedir. Ayrıca çalışmada bu üç motifin Şamanizm inancında taşıdığı anlam paradigmalarına ve inançlara de yer verilmiş; bu motifler etrafında yapılan pratiklere de değinilmiştir. Çalışmanın temel çıkış noktasını; bu üç motifin günlük yaşamdaki yansımaları, ritüellerdeki temsili ve inanç sistemindeki rollerinin analiz edilmesi oluşturmaktadır. Böylece, Adana Nusayri (Arap) Alevilerinin gökyüzüne dair bu motiflerinin halk inancındaki yeri ve bu unsurların inanç dünyasını inşa eden sembolik gücü ortaya konulmaktadır
| Anahtar Kelimeler | Keywords | Nusayrilik, Adana, Güneş, Ay, Yıldız |
|---|
