Açıklama
Özet
Motif, sanatın yapısal unsurlarından olmasına karşın, kendisi üzerine yeterince çalışılmış bir konu olamamıştır. Estetikçiler/sanat felsefecileri sanatın neliği veya sanat eserinin yorumu sorunu ile ilgilenirken motifin neliğini sorun etmemiştir. Sanat tarihçileri ise alanları gereği tekil motiflerin tipolojisi ve tarihçesiyle ilgili üretimde bulunmakla birlikte bu üretimler az sayıda kalmış ve motifin kökenine uzanamamıştır. Bu bildiride amacımız motifin neliği üzerine yeniden düşünerek motifin varlığını ve anlamını felsefi bir perspektifle sorgulamak ve motifin anlamı üzerinde yerelliğin etkisini araştırmaktır. Motif, herhangi bir sanat eserindeki kendi başına anlamlı bir bütünlük oluşturan biçimdir. Böyle bir biçimin motif olarak değerlendirilebilmesi için sanat eseri kompozisyonunda tekrar eden bir mevcudiyet göstermesi gerekir. Motifler hayvansal, bitkisel veya geometrik şekillerde olabilir. Eğer motif herhangi bir anlama gönderme yapıyorsa sembolik bir değer de taşır. Ancak motif bir gönderme yapmadığında da sanatsal bir biçimlendirme olarak anlamlıdır ve bu bağlamda motif sembol ilişkisi özsel ve zorunlu değil, arızi ve toplumsaldır. Motif akışkan bir anlama sahiptir; her motif onu üreten sanatçının tasarımı olmakla birlikte anlamını üretildiği toplumun kolektif bilincinde kazanmaktadır. Bununla birlikte motif kolektif bilinçteki anlamına kavuştuktan sonra sanat eseri dışında tekil varlığıyla da hayatta kalabilmektir. Bu durumda motif içinden çıktığı kültürün belleğini ve estetiğini taşıyan, hafızası ve tarihselliği bulunan kendi başına bir varlık olarak hayat bulmaktadır.
| Anahtar Kelimeler | Keywords | Sanat, Motif, Ontoloji, Anlam, Yerellik |
|---|
