Açıklama
Bu bildiri, Anadolu motif geleneğinin el sanatları alanındaki yeniden yorumlanma süreçlerini, Karatepe-Aslantaş Açık Hava Müzesi mirası ile Adana Olgunlaşma Enstitüsü bünyesinde üretilen ürünler ekseninde incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, kültürel mirasın korunması ile çağdaş el sanatı üretimi arasındaki etkileşimi, biçimsel süreklilik ve tasarımsal dönüşüm kavramları çerçevesinde ele almaktadır. Karatepe çevresinde görülen geleneksel kilim motifleri çengel, kurt izi, sinekli, küpeli, yıldız, kurt ağzı, akrep, eli belinde, baklava ve bukağı biçimsel özellikleri ve sembolik anlamları bakımından değerlendirilmiştir. Bu motiflerin tarihsel ve kültürel bağlamdaki anlam katmanları ortaya konularak, Adana Olgunlaşma Enstitüsü üretimlerinde hangi estetik ve teknik yaklaşımlarla yeniden yorumlandıkları incelenmiştir. Araştırma yöntemi doğrultusunda gerçekleştirilen literatür taraması ve görsel doküman incelemesi sonucunda, geleneksel motiflerin güncel el sanatı ürünlerinde birebir aktarım yerine stilizasyon, sadeleştirme ve malzemeye bağlı dönüşüm süreçleriyle yeniden yorumlandığı tespit edilmiştir. Özellikle dokuma ve tekstil yüzeylerinde motiflerin ölçek, ritim ve tekrar ilişkileri çağdaş tasarım anlayışı doğrultusunda yeniden düzenlenmektedir.Sonuç olarak çalışma, Karatepe kilim motiflerinin günümüz el sanatlarında kültürel sürekliliği sağlayan dinamik bir tasarım unsuru olarak varlığını sürdürdüğünü ortaya koymakta; motif, kimlik ve tasarım ilişkisine dair kuramsal tartışmalara katkı sunmayı hedeflemektedir.
This paper aims to examine the reinterpretation processes of the Anatolian motif tradition within the field of handicrafts, focusing on the heritage of Karatepe-Aslantaş Open-Air Museum and the products created within the Adana Olgunlaşma Institute. The study addresses the interaction between the preservation of cultural heritage and contemporary handicraft production within the conceptual framework of formal continuity and design transformation. Traditional kilim motifs observed in the Karatepe region—such as the hook (wolf track), fly motif, earring motif, star, wolf’s mouth, scorpion, hands-on-hips, diamond (baklava), and shackle (bukağı)—are evaluated in terms of their formal characteristics and symbolic meanings. By revealing the historical and cultural layers of meaning embedded in these motifs, the study analyzes how they are reinterpreted through aesthetic and technical approaches in the productions of the Adana Olgunlaşma Institute. Based on literature review and visual document analysis, the findings indicate that traditional motifs are not reproduced through direct replication in contemporary handicraft products; rather, they are reinterpreted through processes of stylization, simplification, and material-based transformation. Particularly in woven and textile surfaces, the scale, rhythm, and repetition of motifs are reorganized in accordance with contemporary design principles. In conclusion, the study demonstrates that Karatepe kilim motifs continue to exist as dynamic design elements that sustain cultural continuity in contemporary handicrafts and aims to contribute to theoretical discussions on the relationship between motif, identity, and design.
| Anahtar Kelimeler | Keywords | Anadolu Motifleri, Kültürel Miras, El Sanatları, Karatepe Aslantaş Müzesi, |
|---|
