Konuşmacılar
Açıklama
Postmodernizm; gündelik hayatın estetikleştiği ve yaşamın tüketim kültürü etrafında yeniden şekillendiği bir düzlemde, gerçekliğin yerini imajlara bırakmasına yol açmıştır. Bu süreç içinde yerel kültürel miras ve otantik kodlar, küresel ağların dinamikleri içinde tarihsel bağlamlarından koparılarak yeni “imaj-mekânlara” dönüştürülmektedir. Geleneksel, modern ve postmodern formlarının eklektik bir pastiş ve kolaj mantığıyla bir araya getirilmesi, bu yeni görsel rejimin temelidir. Bu çalışmanın odak noktasını oluşturan bina giydirme pratikleri, modern mimari yüzeylerini devingen ekranlara çevirerek kentsel mekânı devasa bir gösteri alanına dönüştürmüştür. Yaşanan gerçekliğin yerini seyirlik imajların aldığı bu sahnede; zaman-mekân sıkışmasının yarattığı geç kapitalist hız, 7/24 işleyen kesintisiz dikkat ekonomisi ile birleşmiştir. Kentli gözlemci, sürekli uyarılmaya açık bir tüketici konumuna indirgenirken, geleneksel zanaat formları anlık tüketim nesneleri hâline gelmiştir. Bu çalışmada metodolojik olarak Kültürel Kuram ekseninde belirlenen perspektif üzerinden nitel araştırma yöntemi içerisinde yer alan betimsel analiz tekniğini kullanarak Paribu Art’ın dış cephe gösterimlerini eleştirel perspektiften irdelenmiştir. Çalışma Paribu Art’ın dış cephe gösterimleri üzerinden, geleneksel formların dijital süreçlerle nasıl estetik birer imaja indirgendiği ve kesintisiz işleyen geç kapitalist kentsel mekânda, gösteri mekânında, nesneler sistemi ağı içinde salt bir tüketim göstergesi olarak nasıl yeniden üretildiğini tartışmayı amaçlamaktadır. Buna göre dijital algoritmalarla yeniden üretilip dış cepheye yansıtılan geleneksel motifler, köklerinden koparılmış devasa bir “nesneler sisteminin” parçası olan salt yüzeysel formlar yani simülakrlar halini almıştır. Hipergerçekliğin egemen olduğu bu evrende, metalaşan imajlar yalnızca gösterge-değeri üzerinden kitlesel tüketime sunulmaktadır.
| Anahtar Kelimeler | Keywords | postmodernizm, imaj, kentsel mekân, simülakr, nesnelersistemi |
|---|
